صديق خلوت ، محمد ابراهيم خان محلاتى ( ص 47 - ص 24 چاپ اول ) پسر ميرزا احمد محلاتى و احتمالا برادر ميرزا كاظم شيمى كه نسبت خود را به خواجه نصير الدين طوسى مىرساند . پدرش دخترزادهء شاه خليل الله و خواهرزادهء آقا خان محلاتى بود و به همراه او به هندوستان رفت و آقا خان او را با تحف و هدايائى نزد شاه فرستاد و محمد ابراهيم خان نيز به همراه او به طهران آمد و در دستگاه سلطنت غلام بچه شد و در سنين بلوغ پيشخدمت شاه گشت . وى مردى شاعر و نويسنده بود و در شعر « خلوتى » تخلص مىكرد و « آداب ناصرى » از تأليفات او چاپ شده . در شطرنج نيز بسيار مهارت داشت و چون وى با شاه شطرنج بازى مىكرد و بر او غلبه مىنمود پيش از نتيجه بازى خود را به چرت مىزد لذا به « چرتى » معروف شده بود . نير الدوله ، سلطانحسين ميرزا پسر پرويز ميرزاى نير الدوله ، پسر پنجاه و سوم فتحعلى شاه كه در اوان كودكى از غلام بچه‌هاى اندرون ناصر الدين شاه بود و چون به سن رشد رسيد غلام بچه‌باشى شد و بعد پيشخدمت حضور گرديد و در ضمن حكومت نيشابور را هم داشت و او را « شاهزاده پيشخدمت » مىناميدند . وى داماد فرهاد ميرزا معتمد الدوله بود . در دو سفر اول ناصر الدين شاه به اروپا در التزام ركاب بود و در اوايل 1299 علاوه بر سمتهائى كه داشت رسيدگى به امور باغ و عمارت دوشان‌تپه و باغ وحش آنجا نيز زير نظر او قرار داده شد . در 1305 پس از درگذشت پدرش لقب پدر يعنى نير الدوله به پسر داده شد ( 11 شعبان 1305 ) . در 1309 منصب امير تومانى هم به وى داده شد و تا چند سالى حكومت سر ولايت و سبزوار و آن حدود هم به حكومت نيشابور وى اضافه شد . در 1318 به حكومت خراسان منصوب شد و در 1323 به حكومت طهران و با اين سوابق داراى ثروت و مكنت بسيار گشت . اما اين ثروت پس از فوت او ( 1336 هجرى قمرى ) به كلى بر باد رفت . نير الدوله شاهزاده‌اى بود متكبر و خودپسند و جابر و چيزى از همقطاران خود كم نداشت . جلال الملك ، جعفر قلى خان ( ص 47 - ص 24 چاپ اول ) پسر عيسى خان والى دائى ناصر الدين شاه كه در حدود سال 1280 تولد يافته و